Overige informatie

Gelukspas

Op 20 april 2017 heeft de CRR zijn idee voor de Gelukspas gelanceerd en de pas uitgereikt aan wethouder Den Teuling tijdens het Toekomstgesprek Roerdalen. De CRR hoopt van harte dat dit idee wordt opgepakt door de gemeente Roerdalen. Voor volwassenen met een laag inkomen geldt vaak een economische drempel om deel te nemen aan verenigingen, sportclubs of fanfares. Deelname aan het verenigingsleven en openbare voorzieningen is belangrijk voor de leefbaarheid van de dorpen en de lokale maatschappij, maar ook voor de eigen ontwikkeling en plezier. De CRR komt daarom met het idee van een Gelukspas.

Wat is een Gelukspas?

Een Gelukspas is een jaarkaart waarmee je als volwassen inwoner van de gemeente Roerdalen actief, sportief, culinair, en cultureel kunt deelnemen aan de lokale maatschappij. Deze pas geeft recht op korting op activiteiten dan wel producten.

Voor wie is de Gelukspas?

De secretaris biedt aan de wethouder de ‘eerste’ Gelukspas aan.

De Gelukspas zou gratis verstrekt moeten worden aan de bijstandsgerechtigden. Mensen met een inkomen tot 130% van het wettelijk minimumloon kunnen de Gelukspas ook gratis bij de gemeente aanvragen. De CRR vindt dat de pas ook voor niet minima beschikbaar zou moeten zijn; die groep zou de pas op jaarbasis moeten kunnen kopen.

Wat kun je met de Gelukspas?

Geluk vindt iedereen in andere dingen, dus mensen kunnen zelf beslissen bij welke vereniging of bij welke club zij gebruik willen maken van de kortingsregeling. De een wil liever badmintonnen, de ander speelt liever piano, de ene zwemt graag baantjes, de ander wil liever bij een leesclub en weer een ander gaat graag naar de bioscoop. De Gelukspas zou MER-breed ingevoerd kunnen worden, ook omdat het aanbod van de organisaties groter is.

Arbeidsuitbuiting heeft de volgende kenmerken: “we spreken van arbeidsuitbuiting als werkgevers de inkomsten van hun werknemers afnemen en/of hen onder mensonterende omstandigheden laten werken. Arbeidsuitbuiting is meer dan slecht werkgeverschap. Het gaat om ernstige en onmenselijke situaties op de werkvloer, waarbij sprake is van dwang, geweld, chantage en misleiding. Arbeidsuitbuiting komt in bijna alle branches voor. En het kan vlak onder uw neus gebeuren. Slachtoffers zijn vaak niet bij machte om zelf iets aan hun situatie te veranderen. Door een taalbarrière, omdat ze hun rechten niet kennen of omdat ze onder druk staan van hun uitbuiters. Uw hulp is daarom hard nodig.” Meld het hier!

De verplichte tegenprestatie leidt tot verdringing en neigt steeds meer naar een vorm van dwangarbeid. Lees het artikel uit Vrij Nederland hier. Of lees: De_Correspondent_Conclusie_van_grootschalig_onderzoek_de_werklozenindustrie_is_nog_steeds_failliet juni 2015

Flexwerkers krijgen sinds het begin van de crisis, in 2008, minder snel een vast contract, aldus het CBS (22 maart 2016). “Van de medewerkers die in 2008 als flexkracht begonnen, had zo’n 40 procent na vijf jaar een vast contract. Een op de tien had nog altijd een flexcontract en ruim 40 procent zat zonder werk.” Lees het artikel verder op nos.nl.

In ‘Vrij Nederland’ (9 december 2015) schrijft Map Oberndorff dat “geldgebrek tot minder denkkracht leidt en dus hebben strafmaatregelen geen zin, liet een Princeton-professor zien. Amsterdam paste haar beleid erop aan, en zie: het werkt! Jetta Klijnsma gaat het er de komende tijd maar druk mee krijgen. Steeds meer gemeenten komen in opstand tegen de zorgvuldig door de staatssecretaris ingevoerde Participatiewet, waarmee bijstandsgerechtigden sinds begin dit jaar onder een strak regime zijn geplaatst om ze zo snel mogelijk de arbeidsmarkt op te duwen. Die strenge regels werken averechts, constateren Eindhoven, Nijmegen, Utrecht, Tilburg, Groningen, Wageningen, Amsterdam en nog veel meer gemeenten. Allemaal geloven ze in een vriendelijkere aanpak met soepele regels. En dus loopt Klijnsma’s agenda vol met afspraken met eigenzinnige gemeenten die er op los willen experimenteren.
Het idee achter de Participatiewet was nobel: met het eeuwige pamperen en het voeden van hun slachtoffergevoel komen de langdurige werklozen nooit aan de bak. Mensen kunnen veel meer dan ze zelf denken, was de heilige overtuiging van Klijnsma. Als ze nou gewoon wat meer uitgaan van hun eigen kracht en zelfredzaamheid, komt het heus goed, riep de immer montere staatssecretaris. Om ze bij dat inzicht een handje te helpen, bouwde ze talloze prikkels in als verplichte sollicitaties, re-integratietrajecten en tegenprestaties. Wie zich daar niet aan hield, hing een strafkorting op de uitkering boven het hoofd. Het is een typische denkfout van veel politici, stelt de vooraanstaande Amerikaanse psycholoog Eldar Shafir. In 2014 lanceerde hij een baanbrekend wetenschappelijk onderzoek over de gevolgen van schaarste op ons denkvermogen. Gebrek aan tijd of geld maakt mensen aantoonbaar dommer, luidde de opzienbarende conclusie. De zorgen en stress die daar mee gepaard gaan nemen namelijk volledig bezit van iemands denkkracht. Ruimte voor toekomstplannen en zoeken naar een baan is er in die situatie niet. Een sociaal beleid dat bol staat van strafmaatregelen en deadlines brengt werklozen alleen maar verder in de ellende, zei Shafir dit voorjaar in Vrij Nederland. ‘Je kunt mensen opleiden, pushen en straffen wat je wilt, maar je kunt ze niet veranderen. Alleen door iets te wijzigen in hun context, kun je ze helpen.’ In Amsterdam hebben ze de boodschap van de gerenommeerde Princeton-professor goed begrepen. Wethouder van Sociale Zaken Arjan Vliegenthart haalde in zijn Aanvalsplan Armoede van dit jaar het onderzoek van de Princeton-professor aan als bron van inspiratie. ‘Geldzorgen oplossen is een essentiële stap om uit de armoede te komen,’ schreef Vliegenthart. ‘Alleen dan zijn mensen in staat om hun eigen kracht aan te boren.’  De gemeente rolde twee pilots uit, met het idee arme burgers met een bijstandsuitkering geldzorgen uit handen te nemen. Samen met zorgverzekeraar Agis werd een selectie gemaakt van 2.000 premiewanbetalers. Met een afbetalingsregeling en directe inhouding van de premie op de bijstand hoefden de armlastige burgers niet langer te stressen over boetes en dreigbrieven, was de achterliggende gedachte. Een vergelijkbare proef werd gehouden onder bijstandsgerechtigden in Amsterdam Zuid-Oost met een huurachterstand bij woningbouwvereniging Rochdale.
Beide proeven zijn succesvol, zegt Vliegenthart. ‘Er was veel kritiek dat het te betuttelend was, maar alle betrokkenen zijn er juist blij mee. Het ministerie van Volksgezondheid wil het zelfs gebruiken als basis voor landelijke afspraken tussen gemeenten en verzekeraars.’ De proef met Rochdale heeft geleid tot maar liefst veertig procent minder huisuitzettingen. Voor komend jaar heeft de gemeente een convenant gesloten met alle woningbouwverenigingen. Bij bijstandsgerechtigden met een huurachterstand van minimaal drie maanden wordt voortaan de huur ingehouden op hun uitkering.
Of mensen hierdoor ook sneller een baan vinden, kan de wethouder nog niet zeggen. ‘Voor velen van hen is de weg naar betaald werk ongelooflijk lang. Maar doordat wij ze wat zorgen uit handen nemen, krijgen ze weer overzicht over hun financiële situatie en ruimte in hun hoofd. Dat is al een grote stap voorwaarts.’ “(bron: www.vn.nl).

Lees ook:

Betaald werk staat onder druk door de onbetaalde inzet van bijstandsgerechtigden meldt het Financieele Dagblad. “Door heel Nederland staan betaalde banen onder druk, doordat gemeenten steeds vaker bijstandsgerechtigden verplichten gratis werkzaamheden te doen. Onder meer bibliothecarissen, hoveniers, straatvegers en thuiszorgmedewerkers verliezen hun baan en worden verdrongen door onbetaalde uitkeringsgerechtigden. Dat zeggen Ger Deleij en Hans Hupkes van ’s lands grootste vakbond FNV. SP-Tweede Kamerlid Sadet Karabulut beaamt dit. Zij heeft een initiatiefwetsvoorstel geschreven om dit ‘werken zonder loon’ en de oneigenlijke concurrentie die hieruit voortvloeit te stoppen. Ook PvdA-minister Lodewijk Asscher heeft al eens aangekondigd met gemeenten te spreken over verdringing van ‘echt werk’. FNV maakt zich onder meer zorgen over de Drentse gemeente Meppel, waar de betaalde buschauffeurs in het stadsvervoer recent zijn vervangen door vrijwilligers én bijstandsgerechtigden die een tegenprestatie voor hun uitkering moeten verrichten. Daarnaast daagt de vakbond de gemeenten Aalten en Oude IJsselstreek voor de rechter. ‘De dagvaarding gaat nog begin 2016 de deur uit’, zegt Hupkes. In beide Gelderse gemeenten moesten bijstandgerechtigden tot voor kort 32 uur per week in een fabriekshal kunstbloemen vouwen, waarna die werden verkocht in tuincentra. Sommige uitkeringsgerechtigden hebben hier wel vier jaar gewerkt. Hupkes: ‘Veel mensen begonnen enthousiast aan de opdracht, omdat hun was verteld dat de kans op betaald werk erdoor werd vergroot. Maar hoe langer dit duurde, hoe meer de mensen dachten: ik kom hier nooit meer uit. Die neerslachtigheid hielp dus níét bij de re-integratie.’
Volgens Hupkes kreeg een medewerker zelfs te horen dat hij zijn sollicitatiegesprek naar een betaalde baan maar moest afzeggen of verplaatsen, omdat hij eerst bloemen moest vouwen. ‘De order moest de deur uit.’ Aalten en Oude IJsselstreek verdienden jaarlijks ruim €500.000 aan de inzet van mensen in de bijstand. Daarmee dichtten ze de gaten in hun re-integratiebudgetten. Aalten en Oude IJsselstreek hebben de afgelopen weken met de FNV onderhandeld over extra compensatie voor het bloemen vouwen. Dat heeft ertoe geleid dat de gemeenten nu niet meer bijstandsgerechtigden onbeperkt onbetaald aan het werk zetten, maar voor maximaal zes maanden. Ongeveer veertig uitkeringsgerechtigden hebben daarnaast een arbeidscontract met loon gekregen in de groenvoorziening, productie of schoonmaak. Maar FNV is niet akkoord met het aanbod van de gemeenten om ongeveer 170 bijstandgerechtigden die langer dan een half jaar de bloemen hebben gemodelleerd, €1000 compensatie te geven. Hupkes: ‘Dat geld kunnen zij gebruiken om een rijbewijs te halen, nette sollicitatiekleding te kopen et cetera. Maar voor ons is dit een principekwestie: dit is echt werk en daar staat minstens minimumloon tegenover. Daarom gaan we naar de rechter.’
Een medewerker kreeg te horen dat hij zijn sollicitatiegesprek naar betaald werk maar moest afzeggen. De gemeente Den Haag besloot eerder dit jaar 260 straatvegers die met behoud van uitkering aan de slag waren, in dienst te nemen. Een van hen, de vijftiger Harry, had in het AD aan de bel getrokken, omdat hij eerst wegens bezuinigingen als straatveger was ontslagen en daarna vanuit de bijstand de straten moest schoonhouden ‘om werkritme en ervaring op te doen’.
En pal voor kerstmis stuurde de schoonmaakbranche, mede namens de bonden, nog een brandbrief aan Dordrecht en zes naburige gemeenten (de zogeheten Drechtsteden) over het besluit om het contract met een schoonmaakbedrijf op te zeggen. Hierdoor verliezen vijftig schoonmakers hun baan. Het werk wordt overgenomen door de gemeentelijke sociale werkplaatsen. ‘Maatschappelijk onverantwoordelijk en onbehoorlijk gelet op dit directe verdringingseffect’, aldus de branche. Deze zomer waarschuwde de Inspectie SZW nog dat gemeenten nauwelijks tot geen aandacht besteden aan verdringing, hoewel zij zich ervan bewust zijn dat die kans bestaat. De inspectie spoort gemeenteraden aan hier beter op toe te zien.” (bron: FD, 28 december 2015).

Lees ook:

Mensen tussen de 55 en 65 jaar hebben de grootste kans om langdurig in de armoede terecht te komen als gevolg van werkloosheid of ziekte. Lees het artikel hier.

De Raad voor rechtsbijstand heeft een eerste proefversie van Rechtwijzer schulden ontwikkeld. Door het invullen van de vragen krijgt u inzicht in uw persoonlijke situatie, en ontvangt u adviezen wat u kunt doen om uw situatie te verbeteren.

Omgaan met het gesprek met de consulent: Tips and Tricks voor de Bijstandsgerechtigde – blog Sven de Graaf

Verdringing door tewerkgestelde bijstandsgerechtigden: verdringingsprotocol FNV. 

Er komen steeds meer voorbeelden en verhalen naar buiten over de tewerkstellingsprojecten: lees hier een landelijk overzicht en hier een artikel over dat welvaart al jaren niet meer groeit: 161221 AD Echte welvaart stokt al jaren.